Son zamanlarda öylesine kendi kendimle konuşur oldum ki.Arasıra dışarıya çıkıp insanlarla konuşmasam(şunun fiyatı nedir?,şu ileriden sağa dönün yol boyunca gidin vs gibi temel ihtiyaçlara yönelik ya da rastlantı sonucu önüme çıkan diyaloglar.)
Yalnızlık ne hikmetse çoğu zaman hoşuma gidiyor ama bazen de başağrılarımı tetikleyecek şekilde canımı sıkıyor.Yalnız kalmak istemezsem çok kolay bu can sıkıcı ki bu bazen oluyor,durumdan kurtulabilirim.Yine de bunu bile bile,asosyallik ne kadar doğru bu duruma bilemiyorum ama,asosyal olma yolunda ilerlediğimi hissedebiliyorum.Uzunca süredir yalnızlığı hayatıma kattım ve bazen ben onun önünde bazen de(ne yazık ki) ben onun önünde ilerliyoruz.
Özellikle dikkatimi çeken konulardan birtanesi insan yalnız kaldığında fizikselliği daha az umursuyor ve düşünmeye daha çok ihtiyaç duyuyor.Ama bu düşünür hal bazen içinden çıkılmaz sorular doğuruyor ve bu soruları cevaplayabilmek için yeniden yeniden düşünüyor...

Boşver

Boşver şimdiye kadar olanları
Ve unut tüm o masal gibi yaşananları
Silahını gözlerinle doldur ve yalnızca tetiğe bas
Hiç bir kurşun beni gözlerin kadar yakamaz...

Biliyorum bulutlara dokunmak istemekti benimkisi
Anlıyorum yere yakın olmamdı hep isteğin
Korkuyorum uzaktaysan,artık yoksa desteğin
İhtiyaçtan öte zorunluluk,muhtaç olmak bu bendeki...

Hiçbirşey söyleme,duyup da kırılmamdan iyidir
Aşık insanı yaşatan,nefes aldıran sevdiğidir
Arkana bakmadan,gözünü kırpmadan,acımadan git gideceksen
Kalbimde sana dair ne bir figür var şimdi,ne de sen.

Sakın unutacağımı düşünme
aklının ucundan bile geçirme

Şimdi baktığım ve gördüğüm heryerdesin
Herşeyim dediğimdin ve hala öylesin
Ama sen herşeyimi benden alıp gittin

Birtanem dediğimdin hala öylesin
Ama sen birtaneni bırakıp gittin

Öfkem herşeye gözünün alabildiği,sen hariç
Sana kızmaya bile kıyamazken,bu yürek senin için bir hiç

Cennetten çıkmaydı bizim aşkımız hani öyle derdik ya
Bitti belki gömdün sen aşkımızı,ama yeri cennet bana

Onlar söyledi hep onları dinledin,onlara kulak verdin
Keşke bana da biraz hak verip inanmayı deneseydin

Gitmeden önce hep hatalı olduğumu söyleyip durdun
Aşkımızı bir çırpıda yakıp küllerini savurdun

Kalbim sıkışıyorsa şuan,göğsümde biri oturuyorsa sanki
Seni çok seviğimden ve unutamayacağımdandır bil ki

Sen üzülme diye bundan sonra karşına bile çıkmam
Yolumu değiştirir,moralini zerre kadar bozmam

Umutlarım hiç tükenmeyecek sana karşı
Bir gün gelip yine tutarsın elimi belki

Hani elini tutup üşümesin diye cebimde kenetlerdim elinle
Hani o soğuk günlerde yüreğimi ısıtırdın yüreğinle

Şimdi herşey bitti sana göre ama yanılıyorsun
Aşk acı çektirme peşinde ama artık ne kadar sevdiğimi anlasın

Sevdalanmak bu kadar yakarmış demekki bunu benden gidince anladım
Eğer mutlu olacaksan herşeyden sil,hiçbiryerde kalmasın adım...